System ssący odwraca logikę planowania: zamiast wpychać zlecenia na halę według prognozy, niezależnie od tego, czy kolejne etapy mogą je przyjąć (system pchający, push), pozwala uruchomić pracę dopiero wtedy, gdy zwolni się miejsce w procesie. Hopp i Spearman („Factory Physics”) definiują go precyzyjnie: to system, który jawnie ogranicza ilość pracy w toku. Rodowód rozwiązania to system produkcyjny Toyoty i karty kanban.
Jak to działa
Najczęściej spotykane odmiany:
| Odmiana | Mechanizm | Kiedy się sprawdza |
|---|---|---|
| uzupełnianie z supermarketu | pobranie pojemnika uwalnia kartę kanban i zlecenie uzupełnienia | powtarzalne indeksy o stabilnym popycie |
| sekwencja FIFO | zlecenia na konkretne zamówienie płyną kolejką o ograniczonej długości | wiele wariantów, produkcja na zamówienie |
| CONWIP | stała liczba zleceń w całym odcinku; nowe wchodzi, gdy któreś wyjdzie | linie i gniazda o zmiennym asortymencie |
CONWIP (od ang. constant work in process) opisali Spearman, Woodruff i Hopp w 1990 roku. Wspólną cechą wszystkich odmian jest limit. Zgodnie z prawem Little’a przy tej samej przepustowości mniejsza praca w toku oznacza krótszy średni czas przejścia.
System ssący nie wyklucza planowania: prognoza i MRP nadal służą do zamawiania materiałów i ustalania obsady, a sygnał ssący steruje bieżącym wykonaniem.
Przykład
Wydział obróbki mechanicznej kończył średnio 8 zleceń dziennie, a na hali znajdowało się stale około 96 zleceń. Średni czas przejścia wynosił więc 12 dni. Wprowadzono CONWIP z limitem 48 zleceń: planista wpuszczał nowe zlecenie dopiero po zamknięciu poprzedniego. Przy niezmienionej przepustowości czas przejścia skrócił się do około 6 dni, a wyszukiwanie zleceń w kolejkach przestało zajmować mistrzom zmian kilka godzin tygodniowo.
W magazynie analogiczną rolę pełni uzupełnianie lokalizacji kompletacyjnych według stanu minimalnego zamiast nocnej listy generowanej z prognozy.
Najczęstsze błędy
- Karty kanban bez dyscypliny limitu. Gdy zespół ma wolny czas i produkuje „na zapas”, system staje się pchający.
- Supermarket dla setek indeksów o sporadycznym popycie. Dla takich pozycji, wskazanych np. w analizie XYZ, lepsza jest produkcja na zamówienie w sekwencji FIFO.
- Zbyt niski limit przy niestabilnym procesie. Częste awarie mogą zagłodzić wąskie gardło, dlatego przed nim zostawia się bufor.